WADY LEJA PROTEZOWEGO
Lej protezowy jest rozwiązaniem starym — materiał producenta zestawia protezę Ambroise Paré z 1529 roku ze współczesną i podsumowuje to jako pięćset lat ewolucji tego samego pomysłu. Przez cały ten czas nie zmieniła się zasada: kończyna protezowa trzyma się na kikucie dzięki objęciu tkanek miękkich.
Problemy z lejem
Producent cytuje przegląd naukowy poświęcony lejom protezowym (Paternò, Linda i in., „Sockets for limb prostheses: a review of existing technologies and open challenges”, IEEE Transactions on Biomedical Engineering, 2018). Wniosek z tego przeglądu brzmi: mimo istotnych postępów w protetyce część osób po amputacji nadal rezygnuje z użytkowania protez albo deklaruje niski poziom satysfakcji, a przyczyną są problemy związane z lejem — niewystarczający komfort, ograniczona funkcjonalność biomechaniczna i utrudniona kontrola protezy.
Otarcia od leja
Tarcie skóry
Przegrzewanie, wysypka, owrzodzenia, pęcherze, pocenie się, otarcia, zakażenia i ogólny dyskomfort. Skóra kikuta nie jest przystosowana do przenoszenia obciążeń.
Ograniczona sprawność ruchowa i złe dopasowanie
Ruchy tłokowe kikuta w leju powodują straty energii. Zakładanie i zdejmowanie protezy zajmuje czas. Zmniejsza się ruchomość stawu położonego proksymalnie po stronie amputacji. Brakuje kontroli rotacji. Dobowe zmiany objętości kikuta pogarszają dopasowanie i stabilność.
Osłabiona propriocepcja
Znaczny niedobór czuciowej informacji zwrotnej zmniejsza poczucie pewności podczas chodzenia. Użytkownik nie wyczuwa podłoża przez lej i warstwy tkanek.
Rezygnacja z protezy
Problem leja nie kończy się na dyskomforcie. Zmiany skórne prowadzą do przerw w użytkowaniu protezy, a te — do utraty sprawności i wycofania z aktywności. Materiał podaje szerszy kontekst danych o utracie kończyn (za Amputee Coalition, Stany Zjednoczone): 36% osób żyjących z utratą kończyny doświadcza depresji, a koszty opieki zdrowotnej w całym życiu osoby z utratą kończyny wynoszą 509 275 dolarów wobec 361 200 dolarów u osoby bez amputacji.
Osseointegracja nie poprawia leja — usuwa go z układu. To jest jej podstawowa różnica wobec wszystkich rozwiązań rozwijanych przez ostatnie pięćset lat. Co konkretnie z tego wynika dla użytkownika, opisuje strona Korzyści z osseointegracji.
Źródła: opracowanie „Osseointegracja — prezentacja firmy i technologii”, slajdy 4–11 (dane Amputee Coalition, amputee-coalition.org; przegląd Paternò i in., IEEE Transactions on Biomedical Engineering, 2018 — cytowany w opracowaniu wraz z tłumaczeniem na język polski).
